Mirthe is grote zus

Mirthe heeft een broertje gekregen en dat maakt haar grote zus. Hoe was de eerste ontmoeting en hoe vindt Mirthe het om grote zus te zijn? Is ze lief voor de baby of misschien een beetje jaloers? Deze vragen worden mij veel gesteld momenteel, dus vandaag vertel ik jullie er alles over!

Hoe het allemaal begon

Op de dag voordat we ingeleid zouden worden, op donderdag 22 februari dus, hebben Thijs en ik Mirthe naar mijn ouders gebracht. Ze zou een nachtje daar slapen, zodat niets ons een goede nachtrust in de weg stond. En zodat Mirthe niet de volgende ochtend om 07.00 in alle hectiek en spanning zou belanden, die wij zouden ervaren als we hoorden dat we naar het ziekenhuis mochten.

Zoals je inmiddels hebt kunnen lezen in mijn bevallingsverhaal en in mijn verhaal dat ik deed op de dag van inleiding zelf, verliep die dag niet zoals gedacht. Omdat we pas tegen de avond naar het ziekenhuis mochten komen en ik pas op 24 februari om 01.29 ’s nachts bevallen ben, konden we Mirthe, pas een dag later dan gedacht, ophalen en aan haar broertje voorstellen. Ze moest nog een nachtje langer blijven logeren. Dat ging, ondanks dat we haar verteld hadden wat er te gebeuren stond, heel goed gelukkig.

We hebben ’s avonds vanuit het ziekenhuis, toen ik alleen nog aan de CTG lag aangesloten en de bevalling dus nog niet begonnen was, nog even ge(video)beld met haar. Ik zei nog tegen Thijs: ‘Moeten we dat nu wel doen? Zou ze daar niet juist van van slag raken?’ Maar hij had heel veel behoefte om haar even te zien en dus belden we. Ze zat in bad en had de grootste schik. De tranen schoten in mijn ogen toen ik haar zag. Het deed mij ook goed haar nog even te zien voordat het allemaal begon. ‘Doei papa mama! Tot de volgende keer!’, riep ze toen we ophingen. Wat een heerlijke wijsneus is het toch. Ze had het daar gewoon heerlijk naar haar zin, niks aan de hand.

Eenmaal bevallen mochten wij natuurlijk midden in de nacht naar huis. De rest van die nacht waren wij thuis en lag Mirthe nog lekker te pitten in haar bedje bij mijn ouders. De volgende ochtend, toen wij een beetje geslapen hadden, hebben we een seintje gegeven dat Mirthe kon komen. We konden niet wachten om haar aan haar broertje, Ruben, voor te stellen.

De eerste ontmoeting met haar broertje

Zoals afgesproken mocht Mirthe eerst zelf met haar broertje kennismaken en dus kwam ze als eerste naar boven. Wat was dat een bijzonder moment. ‘Oooh lief baby’tje’ zei ze steeds en ‘klein hè’. Ze vroeg of ik die gekregen had. Zo schattig. ‘Ja, die heeft mama gekregen’. Haha! Ze had een cadeautje voor de baby bij, dat heeft ze helpen uitpakken, maar ze gaf het daarna echt af aan de baby. Zo lief!

Hoe gaat het nu?

Mirthe is echt een hele lieve grote zus. Ze vindt het super interessant om mee te kijken bij het verschonen en in bad doen. En ze komt mij echt vragen om de baby te pakken als hij huilt. ‘Mama, baby beetje dorst’, zegt ze dan. Of ze geeft hem een knuffeltje, al snapt ze dan niet helemaal waarom hij dat niet aanpakt. Ook zet ze vaak het muziekje boven de box voor hem aan.

Als ze hem aait, kust of knuffelt doet ze heel voorzichtig. Wel is het op momenten dat ze niet met de baby bezig is, oppassen. Ze kan soms mega enthousiast op je afkomen voor een knuffel, maar als je dan net Ruben vast hebt… haha. Het is nog een beetje de onbevangen lompheid van een peuter denk ik. Maar hé ze moet het ook allemaal leren natuurlijk. Het vindt zijn weg wel. Overigens merken we wel aan haar dat ze behoorlijk baldadig is en ons uit de tent probeert te lokken door dingen te doen die ze niet mag. Ze maakt nog net even wat meer drama nu aan tafel bijvoorbeeld of ze gaat stiekem koekjes stelen in de keuken. Het is haar manier van extra aandacht vragen nu. Wij proberen haar gewoon de aandacht te geven die ze verdient natuurlijk. Maar ja, het klopt, ik zit een groot deel van de dag met een baby op mijn arm. Dus dat is wennen, voor ons allemaal en zeker ook voor Mirthe. Maar ook dat komt goed. Daar heb ik vertrouwen in. Ik ben allang blij dat ik geen jaloersheid zie maar alleen maar liefde voor haar broertje. Het is echt zo schattig om te zien.

De eerste ontmoeting tussen Mirthe en Ruben kun je zien in deze video:

Ik maak iedere week een vlog, gratis abonneren op deze video’s kan hier!

Simone

De eerste lachjes & nieuwe wandelwagen | VLOG
Week #3 met baby Ruben | VLOG

Eén reactie

Klik hier om een reactie achter te laten

Geef een reactie

Welkom!

Welkom op mijn blog over mama-zijn! Ik ben Simone, 28 jaar oud, mama van Mirthe (02-06-2015) en zwanger van de tweede (februari 2018). Met dit blog Papaisdeliefste.com hoop ik andere mama’s te inspireren, te informeren en bovenal ook te vermaken.
Behoed jezelf voor een flinke dosis door een roze bril , volle luiers, babykleertjes en zwangerschapshormonen!

Lekker lezen of een van mijn video’s bekijken? Er staan inmiddels ruim 500 artikelen online, dus je kunt even vooruit.

Liefs, Simone

Heb je een vraag voor me? Mail me dan! >> Simone@papaisdeliefste.com

Iedere zondag een nieuwe weekvlog!

Volg mij op Bloglovin’

Follow
%d bloggers liken dit:
Lees vorig bericht:
Week #3 met baby Ruben | VLOG

Je kijkt naar de derde week met onze lieve kleine baby Ruben. Deze week ging Thijs een dagje met Mirthe...

Sluiten